İMKAN-SIZ
Kızın gözlerinde gerçeğe çok benzeyen yalan bir tebessüm.
Sahte olduğunu anlamak içinse bir fırın yalan yemek gerekiyor..
Gözlerimi kırptım,gözleriyle uyandım..
Hikayesi uzundu belli, belki inanmayacağım kadar abartılıydı.
Yavaş yavaş girmeliydim sisli dünyasına.kaybolmamalıydım..
Bulmalıydım takılıp kalan bakışlarının gittiği adresi.
Babası bırakmıştı acıların içine yıllar önce,
Öldü demişti bi ayaküstü sohbette…
Onun yanına uğruyordu bazen suskunca ,kızmıyordu acıyordu hala..
Bazen de şerefsiz dediği adamın ablasıyla küçük kızını bıraktığı yere gidiyordu…
Yinede ne zaman simli hayatlara rastlasa mutlu olur gibi gülümsüyordu.
Bir umudu vardı hala hayata dair..belki bir gün lü cümleler dilindeydi hep..
Baktıkça kayboldum, kayboldukça kendimi buldum.
Gecelerdir uyumadığım kimin içindi sordum..
Yaşadığı dünyayı hak eden kaç kişi vardı düşündüm.
Her şeyi tek bir kelimeye sığdırmak ne kadar doğruydu
Kader dediğimiz olgu neye göre belirliyordu prensiplerini..
Soğuk gecelerin,korkak düşünceleri…
Biliyorum yine imkansızı seviyorum..
Biliyorum hoşçakallarla dolu mezarlığıma
bi kez daha kazıyorum yüreğimin mezarını.
İmkansızsın biliyorum..
İmkansız sın biliyorum…
Ama buradayım işte bak,her zaman olmamı istediğin yerde.
Gerçek ne kadar göreceliyse,o kadar inatla…
Ali AKKAYA 24/02/2008
0 yorum yazılmıştır
Yorum yaz!