YANLIŞ hayat,DOĞRU yaşanmaz

Ağlamak için bahane aramıyorum bu aralar..

İçmek için ve…

Neden ben diye de sormuyorum artık.

Neden başkası olsun ki?

Belki onlarda bakmıştır gözlerine kimbilir

Ama hangisi bir gül e benden fazla anlat katabilmiştir ki?

Ben anlaşılmamakla ilgiliyim biliyorum..

Anlaşılmakta istemiyorum bu saatten sonra…

Gecenin köründe yıldızlara çizdiğim gözlerini kime açıklayabilirim ki sonra..

Sonra sende yoksun zaten..

Belki daha sonra!!!

Çocuktum

ve çocukların düşünmeye gerek duymadığı ne kadar gereksizlik varsa orda kalırdım..

Maviye boyardım düşlerimi,mavi umudun rengiydi

Pamuk şeker kıvamında  mutluluklar..

yaşımdan daha yaşlı sorumluluklar..

Ne zaman aşık olsam önce büyük olasım gelirdi..

Büyükler bilirdi belki sevgilinin adı akla geldiğinde yaşanan kalp krizinin sebebini..

Ben hala seni düşündüğümde başımdan geçenlere anlam veremiyorum oysa..

Ben çocuk olamamakla ilgiliyim biliyorum..

Büyüdüğümü sandığım her yitik aşkın ardı sıra ölüyorum..

Sonra yine çocuk oluyorum..

Her çocuk olduğumu sandığım maviye boyalı düşlerimde büyüyorum.

Büyüdükçe “aşk” ın karşısına parantez içinde ayrılık yazıyorum...

Sen gittikten sonra ben..

En çok çocukluğuma ağladım..

Okul çıkışı kaygısını sabahtan çeken çocukluğuma..

Kitap kapaklarına tedirgin yazan çocukluğuma..

Her biten  sevdanın sonunda büyüyen çocukluğuma..

Bugünde bahane aramıyorum sarhoşluğuma..

Şerefe büyümeyen yüreğim, çocukluğuna….

 Ali Akkaya                                          11/01/2008