YANLIŞ hayat,DOĞRU yaşanmaz

12/5/2008

12/5/2008

BU GECE

Bu gece pencerelerin hepsi kapalı..

Ne önümü görebiliyorum,nede körüm…

Müebbet bir ceza kesilmiş yüreğime,

Kesiklerimi dikmez hiçbir kelime.

İnanmayı öğretirmisin bana?

Gözlerine değilse bile sözlerine.

Her şeyinle sevdim seni derken gülmüştün belki içinden,

Ama yalanlarını bile yakıştırmıştım biryerlerine…

Tabiatın bütün doğa üstü olaylarını gözlerine,

Hatta çiçekleri bile ölü hücrelerine…

Bu gece perdelerin hepsi kapalı..

Yarım kalmış bu sevdanın parçaları girmesin içeriye.

Olurya yalnız bir kumru,belki kayan bir yıldızın sebebiyle…

Dalar gözlerim..

Ben artık yeni ben değilim !

Eskidim,eskilerim yok pahasına…

Seni ise veremiyorum okadar ucuza.

Bu gece kepenklerimin hepsi kapalı..

İçimde anlamsız bir Pazar günü asabiyeti.

Açmıyorum yüreğimi,zarar ettim veresiye sevişlerinden.

Yinede üstü kalsın bakışlarımın

Zaten gülüşünden başka bişey beklemedim senden…

Bu gece çektin fişini yatalak sevdamızın.

Öldürdün filizlenen düşlerimi.

Düştüm,düşlerim karanlık.

Bu gece bitmez..bitersede bitmez..

Kaçırdığım uykular yol bilmez.

Sen gidersin,

yine kimse bilmez…

Ali AKKAYA                                                02/05/2008

12/5/2008

SENİNLE İLGİLİ

Gecelerdir aynı sesler kulağımda.

Cevap veremiyorum duyduğum sorulara.

Seninle ilgili bişeyler var yine biliyorum..

Kaçırdığım uykularımı ararken gözlerinle karşılaşıyorum sonra.

Olan oluyor sonunda.

Selamlaşıp geçemiyoruz, kalıyorlar yanımda..

Her gece aynı dua dudaklarımda,

Her gece aynı resim duvarlarımda…

Her yeşilde sen çıkıyorsun

Her sarıda.

Her gri renkli arabaların camında..

Sende umut ediyor musun ki beni görmeyi dolmuş duraklarında ??

Aklımda geçmiş zaman ekleri uçuşuyor bazen

Hepsini isminin sonuna yerleştiriyorum.

Sesler geliyor sonra uzaktan

Kim ki bu saatten sonra?

Yada saat kaç ki !

Dönüp bakıyorum herkes susmuş,

çoğu görünmeyecek kadar uzakta üstelik.

Yalnız seni duyuyorum..

İsmimi telaffuz ettiğindeki gibi dönüyor yine başım .

Gözlerime baktığın zamanlardaki gibi yaşanıyor her şey..

Ağlamak düğümleniyor boğazıma,

Yediremiyorum bitiremediğim gururuma..

Belki tutamam yine ellerinden,

Belki dokunamam dudaklarına ama…

O kadarda basit kelimelerden kurmadım sözlerimi sana..

Evinin ışıklarını yanarken görmek de yetiyor bana…

Ali AKKAYA                                                                                  08/04/2008

12/5/2008

ÇIKMAZ SOKAK

Sana çıkıyor bütün yollarım..

Sense çıkmaz sokak..

Kapının eşiğinde bekliyorum yine, geçip gidersin belki diye.

Tesadüfmüş gibi karşına çıktığım yollardan geçiyorum akşamüstleri.

Kaldırımlarda ayak izlerini arıyorum..

Gelmediğin her gece aynı sokakta mahsur kalıyorum...

Öyle böyle değil sensiz olamıyorum işte,

Beceremiyorum gözlerine bakmadan umutlarımı yeşertmeyi..

Son sigaramı içerken aklıma geldin yine geçen gece..

Zaten en olmadık anda habersizce gelirdin ya, yine öyle yaptın.

Neye mutlu olacak olsam en acımasız kimliğinle vururdun suratıma.

Hak ettiğin yaşantın bu işte, der gibi cezalandırırdın.

Bense sana hiç kırılmadım..biteceğini bile bile daha derin çektim içime.

Kırılacak kadar büyük bi parçamı bulamadım..

Sana çıkıyor bütün yollarım..

Sense çıkmaz sokak.

Adını arıyorum dost bildiğim ağızlarda.

Hakkında konuşacak birilerine bakınıyorum..

Seni tanıyan herhangi birinden, gözlerinin ona ifade ettiği şeyleri duymak istiyorum.

Hayır yoksa yalnız ben mi bir çiçeğin sadece bir bitkiden ibaret olmadığını sanıyorum

Ve bir gül ün bazen de bir ömrü ifade edebileceğini.

Seni en sade kelimelerle anlatsam abartılı bulurlar belki ya,

İçimde saklıyorum saçlarının kokusunun bahara bu kadar benzeyişini

Kendime anlatıyorum sadece adının harflerinin geçtiği her kelimede ürperişimi

Belki hak etmedim seni ,yada anlamadın düşlerimi.

Ama bu kadarı da fazla değil mi  ?.

Bu kalabalığın içinde tek başımayım..

Yalnızlığını bile yalnız yaşıyorum…

Ali AKKAYA                                     09/03/2008

12/5/2008

İMKAN-SIZ

Kızın gözlerinde gerçeğe çok benzeyen yalan bir tebessüm.

Sahte olduğunu anlamak içinse  bir fırın yalan  yemek gerekiyor..

Gözlerimi kırptım,gözleriyle uyandım..

Hikayesi uzundu belli, belki inanmayacağım kadar abartılıydı.

Yavaş yavaş girmeliydim sisli dünyasına.kaybolmamalıydım..

Bulmalıydım takılıp kalan bakışlarının gittiği adresi.

Babası bırakmıştı acıların içine yıllar önce,

Öldü demişti bi ayaküstü sohbette…

Onun yanına uğruyordu bazen suskunca ,kızmıyordu acıyordu hala..

Bazen de şerefsiz dediği adamın ablasıyla küçük kızını bıraktığı yere gidiyordu…

Yinede ne zaman simli hayatlara rastlasa mutlu olur gibi gülümsüyordu.

Bir umudu vardı hala hayata dair..belki bir gün lü cümleler dilindeydi hep..

Baktıkça kayboldum, kayboldukça kendimi buldum.

Gecelerdir uyumadığım kimin içindi sordum..

Yaşadığı dünyayı hak eden kaç kişi vardı düşündüm.

Her şeyi tek bir kelimeye sığdırmak ne kadar doğruydu

Kader dediğimiz olgu neye göre belirliyordu prensiplerini..

Soğuk gecelerin,korkak düşünceleri…

Biliyorum yine imkansızı seviyorum..

Biliyorum hoşçakallarla dolu mezarlığıma

bi kez daha kazıyorum yüreğimin mezarını.

İmkansızsın biliyorum..

İmkansız sın biliyorum…

Ama buradayım işte bak,her zaman olmamı istediğin yerde.

Gerçek ne kadar göreceliyse,o kadar inatla…

Ali AKKAYA                                                24/02/2008

12/5/2008

Seni sevdim en çok

 

Seni sevdim ençok…

Belki anlatamadım kimseye diye yüreğime oturdun.

Hazmedemedim bakışlarını

Belki bilmeyişlerini saflığın sandım..

Gözlerini umutlarım…

Seni sevdim ençok..

Seni sevdim en çok dediğim aşklarımı aldatırcasına..

Çoğu kez bi neden bulamadım üstelik..

Anlamlar yükledim bakışlarına,

Baktığın boşlukları kıskandım

Sadece bana bak diye paraladım kendimi..

Bıraktığın boşlukta yağmalandım..

Seni sevdim en çok..

Gittiğin zamanlarda çok da fazla ağlamadım..

Gelmeni umut ederek gülmediğim gibi.

Gelmediğinde ölmediğim gibi..

Yinede.

Seni sevdim en çok..

Seni sevdim en çok dediğim aşklarımı kandırırcasına…

Ali Akaya                                            10/02/2008

16/2/2008

...

16/2/2008

Ben ve Kendim

 

Ağlamak için bahane aramıyorum bu aralar..

İçmek için ve…

Neden ben diye de sormuyorum artık.

Neden başkası olsun ki?

Belki onlarda bakmıştır gözlerine kimbilir

Ama hangisi bir gül e benden fazla anlat katabilmiştir ki?

Ben anlaşılmamakla ilgiliyim biliyorum..

Anlaşılmakta istemiyorum bu saatten sonra…

Gecenin köründe yıldızlara çizdiğim gözlerini kime açıklayabilirim ki sonra..

Sonra sende yoksun zaten..

Belki daha sonra!!!

Çocuktum

ve çocukların düşünmeye gerek duymadığı ne kadar gereksizlik varsa orda kalırdım..

Maviye boyardım düşlerimi,mavi umudun rengiydi

Pamuk şeker kıvamında  mutluluklar..

yaşımdan daha yaşlı sorumluluklar..

Ne zaman aşık olsam önce büyük olasım gelirdi..

Büyükler bilirdi belki sevgilinin adı akla geldiğinde yaşanan kalp krizinin sebebini..

Ben hala seni düşündüğümde başımdan geçenlere anlam veremiyorum oysa..

Ben çocuk olamamakla ilgiliyim biliyorum..

Büyüdüğümü sandığım her yitik aşkın ardı sıra ölüyorum..

Sonra yine çocuk oluyorum..

Her çocuk olduğumu sandığım maviye boyalı düşlerimde büyüyorum.

Büyüdükçe “aşk” ın karşısına parantez içinde ayrılık yazıyorum...

Sen gittikten sonra ben..

En çok çocukluğuma ağladım..

Okul çıkışı kaygısını sabahtan çeken çocukluğuma..

Kitap kapaklarına tedirgin yazan çocukluğuma..

Her biten  sevdanın sonunda büyüyen çocukluğuma..

Bugünde bahane aramıyorum sarhoşluğuma..

Şerefe büyümeyen yüreğim, çocukluğuna….

 Ali Akkaya                                          11/01/2008

16/2/2008

ANLADIM

 

 

Olmamalıydık,büyülü kalmalıydık..

Görmüştüm kıyametimi,enkazım büyük olurdu.

Mabedime dokunma,duvarlarım yıkılır dedim..

Duymadın mı..?

 

Oyuncağımı kırdığım çıt kırıldım günlerde erkenden uyurdum..

Bi melek gelmeliydi,

Sihirli değneğiyle dokunup kırıkları birleştirmeliydi..

Olmayacağını senin olmayacağını bildiğim kadar iyi bildiğim bi umuttu belki..

Ama umuttu…

Dün gece erken yattım yine..

Umuttu..

….

Oysa  tanıdığım tek melek sendin,

Hem gelip hem bütün kırıkları nasıl birleştirebilirdin?…

Paramparça olmuşken hayallerim,

Düş kırıklarımı nerden bulabilirdin?..

Haklıydın, okadar çok şey istedim ki senden.

Her zaman beni sevemezdin ya,

Her zaman gülemezdin…!!

 

Anladım bu kez gittin…

Belki geldiğini sandığım gecelerde de aslında yoktun..

Zaten aklımın fikir yürütemediği bi mucizeydin.

Zaten hiç duymadığım bi şarkıyı söyletmiştin..

 

Anladım bu kez bittin…

Enkazım büyük,

Duvarlarım yıkık.

Bu son neyin başlangıcıysa

İçinde adın yok artık…

 

 

 

 

Ali Akkaya                                          05/01/2008

 

                         Hikayenin sonu….son un başı...

« Önceki —